گفتگو اخبار مقاله ها کتاب ها

 

 برکناری دکتر فرجی‌دانا | فایل صوتی
 نامه انتقادی دکتر زیباکلام به رئیس‌جمهور
 برنامه «جستجوی ناتمام...» | قسمت اول | فایل صوتی
 سفرنامه زاهدان | به قلم شاهین مدرس
 نامه سرگشاده به شهردار تهران در اعتراض به تفکیک جنسیتی کارمندان شهرداری
 طوبی خانوم | فایل صوتی
 چرا این نسل قهرمان ندارد؟
 ضعف دولت روحانی در حوزه اطلاع‌رسانی
 اظهارات عجیب صادق زیباکلام یک روز بعد از راهپیمایی روز قدس!
 حضور دکتر زیباکلام در راهپیمایی روز قدس | عکس
 احمدی‌نژاد ۱۰ میلیون رأی دارد
 عزل فرجی‌دانا بزرگ‌ترین سند افتخار دولت روحانی
 

 

 

تاریخ انتشار : 1388/05/08

دستاوردهاي سفر رئيس‌جمهور به آمريكا

تلا‌ش حكومت‌ها در همراه ساختن مردم نسبت به آنها و ايجاد محبوبيت بيشتر ميان مردم، امري عادي، متداول و كم و بيش طبيعي است. همه حكومت‌ها علي‌القاعده مشتاق هستند مردم از آنها طرفداري كرده، آنان را موفق پنداشته و برعكس مخالفان و منتقدان‌شان را رسوا، ورشكسته و عاجز بدانند.

هيچ حكومتي را نمي‌توان يافت كه در ملا‌ءعام به جاي باليدن بر خود و خودستايي به سروقت ناكامي‌ها، ضعف‌ها و ندانم‌كاري‌هايش رفته و برعكس روي موفقيت‌هايش مانور ندهد. برعكس همه حكومت‌ها در برابر مردم همواره روي دستاوردها و موفقيت‌هايشان تاكيد كرده و در مقابل روي ضعف‌ها و ناكامي‌هايشان سعي مي‌كنند سرپوش گذارده و چندان اشاره‌اي به آنها ننمايند. همه اينها طبيعي است؛ يا دست‌كم هيچ حكومتي در عرصه بهره‌برداري تبليغاتي و تلا‌ش در جلب افكار عمومي و ستايش از خود نيست.

اما آنچه كه دردسرساز شده و مشكل‌آفرين مي‌شود آن است كه حكومت‌ها خود نيز تحت‌تاثير تبليغات و القائاتي كه براي مردم مي‌نمايند قرار گيرند. احتمال بروز اين پديده بالا‌خص در جوامعي كه حكومت، زمام رسانه‌هاي جمعي را در دست داشته و عرصه چنداني براي مخالفان و منتقدان باقي نمي‌گذارد، خيلي هم بيشتر مي‌شود. به اين معنا كه حكومت خود نيز به آنچه كه در ابتدا براي مردم تبليغ مي‌كرده، باور پيدا كرده و به تدريج يقين كند كه به‌درستي آنچه كه تبليغ مي‌كند، اتفاق افتاده؛ با صرف‌نظر از مواضع خلاف نزاكت ديپلماتيك و مهمان‌نوازانه آمريكايي‌ها با رئيس‌جمهور كشورمان در دانشگاه كلمبيا كه در جاي خود محكوم است، حكايت سفر جناب احمدي‌نژاد به نيويورك و دو سخنراني‌اش در دانشگاه كلمبيا و مجمع عمومي سازمان ملل به تدريج دارد دچار اين وضعيت مي‌شود. به نظر مي‌رسد كه خود مسوولا‌ن هم دارند باور مي‌كنند كه اين دو سخنراني دمار از روزگار استكبار، امپرياليسم، صهيونيسم و مابقي نيروهاي سياه درآورده و افكار عمومي در دنيا علي‌رغم تبليغات گسترده استكبار جهاني سرانجام به نور حقيقت دست يافته و توانسته‌اند دريابند كه چگونه مواضع جمهوري اسلا‌مي ايران برحق بوده و مخالفان آن بر سبيل باطل. به نظر مي‌رسد كه مسوولا‌ن بيش از مردم باور كرده‌اند كه بيانات رئيس‌جمهور ايران در نيويورك توانسته‌انوار حقيقت را بردل ظلمت و سياهي‌ها فرو فكنده و جهانيان را از خواب غفلت به در آورد. باورشان شده كه آمريكا، صهيونيست‌ها، دشمنان اسلا‌م و مخالفان حق و حقيقت چگونه در برابر استدلا‌ل‌ها و بيانات شيواي رئيس‌جمهور انقلا‌بي ايران غافليگر شده، رنگ باخته و سپر افكنده‌اند.

كم مانده كه صدا و سيما و مطبوعات دولتي اعلا‌م نمايند كه پس از آن دو سخنراني، مردم دنيا دارند فوج فوج به حقيقت روي مي‌آورند. در اينكه بسياري از مردم آمريكا و ساير بلا‌د جهان مشتاق بودند تا ببينند رئيس‌جمهور ايران چه مي‌گويد، حرفي نيست. مسلم است كه حرف‌هاي او متفاوت از كليشه‌ها و كلي‌گويي‌هاي تكراري ساير سران كشورهاي ديگر باشد. صدراعظم آلمان، رئيس‌جمهور فنلا‌ند، نخست‌وزير ژاپن، وزير خارجه گينه بيسائو، سلطان في‌جي، امير بحرين و معاون رئيس‌جمهور هند چه حرف و حديث تازه و متفاوتي از گذشته ممكن است بگويند كه براي دنيا جالب باشد؟ آيا آنان به جز آنكه دسته‌گلي براي محيط زيست ارسال كنند، خشونت و تروريسم را محكوم كرده، جهانيان را به صلح و مدارا فراخوانند، كشورهاي متخاصم را دعوت به مذاكره و گفت‌‌وگو نمايند، خواهان مناسبات تجاري و اقتصادي عادلا‌نه‌تري در عرصه جهاني شوند، احتمالا‌ اشاره‌اي بر رعايت حقوق زنان، اقليت‌ها، پناهندگان و ساير مصيبت‌زدگان نمايند و تكرار ادبيات مشابه و اينكه خوب، خوب است و بد، بد است، حرف و حديث ديگري دارند؟ بنابراين طبيعي است كه تمايل و اشتياق براي شنيدن سخنان احمدي‌نژاد بيش از رئيس‌جمهور توگو و نخست‌وزير بلژيك باشد. اما اين تمايل و اشتياق نبايستي ما را دچار اين باور خطا نمايد كه اين لزوما مبين حقانيت و درستي سخنان احمدي‌‌نژاد باشد. ايضا، اين اشتياق نبايستي به معناي آن تلقي شود كه مخاطبان، بيانات ايشان را تصديق كرده و از خواب غفلت به درآمدند. في‌الواقع اگر قدري واقع‌بينانه‌تر و منصفانه‌تر و به دور از هو و جنجال‌هاي تبليغاتي دولتي به مسافرت دكتر احمدي‌نژاد به نيويورك و بيانات ايشان در دانشگاه كلمبيا و مجمع عمومي سازمان ملل بنگريم نسبت به آن بيانات و مجموعه مسافرت ايشان به نيويورك قضاوت متفاوت خواهيم داشت. البته قضاوت پيرامون اينكه آيا بيانات احمدي‌نژاد به سود يا زيان ايران تمام شد، بستگي به اين پيدا مي‌كند كه ما خواهان چه نوع تصوير و تصوري از ايران در عرصه بين‌المللي باشيم. اگر خواهان يك تصوير انقلا‌بي و راديكال از ايران باشيم، در آن صورت سفر احمدي‌نژاد قطعا موفقيت‌آميز بود. او توانست به دنيا نشان دهد كه مواضع ايران چقدر راديكال، انقلا‌بي و آرمان‌گرايانه است. اما اگر برعكس خواهان تصويري معتدل، ميانه‌رو، مصلحت‌گرا و انعطاف‌پذير از ايران در عرصه بين‌المللي باشيم، در آن صورت بيانات احمدي‌‌نژاد نه‌تنها كمكي به ايجاد چنين تصويري نكرد بلكه 180 درجه عكس آن را به دنيا نشان داد. پيام او به دنيا آن بود كه ايران نه اهل مصالحه و مذاكره است، نه اهل آشتي، وفاق و اعتدال. ايراني كه احمدي‌‌نژاد به دنيا نشان داد، ايراني بود آرمان‌گرا، راديكال، انقلا‌بي و سازش‌ناپذير. پرسش اساسي آن است كه كداميك از اين دو تصوير در بلندمدت به خير و صلا‌ح و به نفع منافع ملي‌مان است؟
 

ارسال نظر :  
نام :
پست الکترونیک :
نظر :

 

 

تمامی حقوق مادی و معنوی وب سایت متعلق به دکتر زیبا کلام می باشد . طراح سایت : شرکت ایران طراح