صادق زیباکلام در گفتگو با فرارو، در ارزیابی گزارش جدید آمانو به آژانس گفت: «من معتقدم دولت نهم و دهم در بحث هستهای اساساً روش معقولی را در پی نگرفتند. تیم دکتر حسن روحانی در دوره اصلاحطلبان سعی میکرد پرونده هستهای را با سیاست کجدار و مریز پیش ببرند. یعنی در عین این که سعی میکردند فعالیتهای هستهای ما ولو با سرعت کمتری ادامه پیدا کند، دقت داشتند که ایران را در برابر دنیا قرار ندهند و برای صدور قطعنامه بهانه به دست دشمنان ایران، آمریکا و بعضی دولتهای اروپایی ندهند.»
وی ادامه داد: «سیاست آقای احمدینژاد این بود که ما پرونده هستهای را با تمام قدرت پیش میبریم و غرب هر کاری که میخواهد انجام دهد. حاصل این رویکرد این شد که پرونده از شورای حکام در وین به شورای امنیت در نیویورک رفت و ظرف 3 سال گذشته شاهد تصویب قطعنامههایی علیه ایران بودیم.»
وی با ارزیابی مثبت نقش البرادعی در پرونده هستهای گفت: «در سال گذشته البرادعی با حسن نیت وصداقت برای این که ابعاد بحران هستهای ایران گستردهتر نشود، پیشنهاد تبادل سوخت را مطرح کرد. یعنی همان مسئلهای که در توافق ایران، ترکیه و برزیل شاهدش بودیم. اما بنا به دلایلی مسئولین ایران این را نپذیرفتند و حتی آقای لاریجانی این را فریبکاری خواند. اما چیزی که ما قریب یک سال بعد و در چارچوب توافق سهجانبه پذیرفتیم، در حقیقت همان پیشنهاد البرادعی بود با این تفاوت که دیگر غربیها و به خصوص آمریکاییها حاضر به فعلیت یافتن این پیشنهاد نبودند و این یک سال تاخیر نظر آنان را تغییر داد.»
استاد دانشگاه تهران افزود: «به علاوه البرادعی در دست آمریکا بازی نمیکرد، و این استقلال کمتر در آمانو وجود دارد.» وی در پاسخ به این سوال که آیا آمانو استقلال ندارد یا بیانیه تهران بر خلاف چیزی بوده که ما تصور میکردیم، گفت: «بیانیه تهران را آقای احمدینژاد، وزارت خارجه و طرفداران آقای احمدینژاد به مثابه یک پیروزی بزرگ برای ایران مطرح کردند. ولی واقعاً یک پیروزی بزرگ نبود و در حقیقت همان پیشنهاد البرادعی بود. اما این که آمانو بیش از البرادعی تمایل به غرب دارد را نمیتوان نادیده گرفت.»
وی در جواب این پرسش که در وضعیت فعلی چه باید کرد، گفت: «برداشت آمریکاییها از توافق تهران این بود که فشار روی ایران تاثیرگذار است و اگر ایران این توافق را پذیرفته، احساس کرده که تحریمها جدی خواهد بود و ایران عقبنشینی کرده است. به همین خاطر آمریکاییها معتقدند فشار در مسئله هستهای بیشتر جواب میدهد.»
زیباکلام ادامه داد: «این نشانگر عملکرد نه چندان خوب ما در پرونده هستهای است. به این دلیل که ما اعتبار زیادی برای برزیل و ترکیه باز کردیم، و وزارت خارجه ایران گمان میکرده که اگر با این دو کشور توافق کند، کار تمام است. به نظر من ایران باید پیگیر مذاکرات با 5+1 باشد، به علاوه نکته دیگری که مطرح میشود، نقش روسیه در اینجاست.»
وی درتوضیح نقش روسیه اظهار داشت: «روسها هم عملاً از این که برزیل و ترکیه میانجی بین ایران و غرب بشوند؛ راضی نیستند و به همین دلیل روسها هم سعی در از بین بردن توافق سهجانبه دارند. چرا که عملی شدن این توافق به معنای کاهش وابستگی ایران به روسیه است و طبیعی است که آنها میخواهند وابستگی ایران به روسیه خیلی بیشتر باشد. از نظر من اشتباه دیگر دستگاه دیپلماسی ما این بوده که متوجه نبوده که روسیه اجازه نخواهد داد هرگونه توافقی که بخواهد این کشور را دور بزند، که از قوه به فعل در بیاید.»