درست بعد از آنکه ایران دو حرکت سمبولیک انجام داد، نخست اعلام کرد که هرگز قصد بستن تنگه هرمز را ندارد، ثانیا پیام فرستاد که خیلی جدی و بدون پیش شرط می خواهد در خصوص برنامه هسته ای اش مذاکره کند، اوباما قانون تحریم بانک مرکزی ایران را امضا کرد. بدین ترتیب عملا بانک مرکزی ایران از سوی آمریکا جزو نهادهایی قرار گرفت که هر کشور، شرکت و بانک دیگری اعم از خصوصی یا دولتی با آن مراوده داشته باشد، با مجازات مقامات آمریکایی رو به رو خواهد شد.اولین ومهمترین اشکال، آن است که دولت ما و شرکت های نفتی که از ایران نفت خریداری می کنند، بهای نفت خریداری شده را به ایران از طریق بانک مرکزی مان می پردازند.حتی قبل از تحریم هم مشکلاتی با هند به وجود آمده بود بر سر پرداخت بدهی هایش به ایران بابت نفت خریداری شده . البته راه هایی وجود دارد و مثلا می توان به جای گرفتن ارز، کالا خریداری و یا از راه های دیگری تحریم ها را دور زد و بهای نفتی را که صادر می کنیم به شکل دیگری به جز از طریق بانک مرکزی دریافت کرد. همچنان که اکنون سال ها است بسیاری از کالاها، مواد اولیه و سایر مایحتاجی را که بایستی برای نیازمندی های مان به کشور بیاوریم و به واسطه تحریم ها نمی توانیم واز طرق دیگر از جمله دبی وارد می کنیم. حال احتمالا مجبوریم پول نفت مان را هم از طرق دیگری دریافت کنیم.ضمن آنکه دور زدن تحریم ها باعث شده تا کالاهای وارداتی به ایران بین 10 تا 30 در صد گران تر به دست مصرف کننده برسد.این تازه در مورد کالاهایی است که صرفا مورد تحریم معمولی هستند و از طریق امارات یا ترکیه به هر حال می توان آنها را وارد کرد. بسیاری از کالاهای دیگر هستند که کاربرد دو گانه دارند، یعنی هم می توان فی المثل،هم در داروسازی از آنها استفاده کرد و هم در صنایع نظامی . این قبیل کالاها و مواد اولیه ورودشان به ایران ممنوع است و لاعلاج باید آنها را از بازار سیاه و دست چندم تهیه کرد. خدا می داند که اینها چقدر گران تر وارد کشور می شوند. یحتمل از فردا برای دور زدن تحریم بانک مرکزی مجبور خواهیم شد تا نفت مان را با تخفیف، نسیه یا با امتیازات دیگری بفروشیم تا بتوانیم پول آن را از راهی غیر از بانک مرکزی دریافت کنیم.

آیا هیچ گاه از خودمان پرسیده ایم که چرا؟ چرا ما بایستی تحریم شویم؟ چرا بایستی کالای وارداتی به ایران بعضا تا 30 در صد گران تر از قیمت واقعی آن به دست مصرف کننده ایرانی برسد؟

چرا قطری که به اندازه نارمک و تهرانپارس  ما هم جمعیت ندارد، بایستی سه برابر ما از پارس جنوبی گاز برداشت کند و چرا عربستان که تنها هنرش خرید 60 میلیارد دلار تسلیحات از آمریکایی هاست، می بایستی 10 برابر ما از حوزه فروزان که در خلیج فارس میان ما وآنها مشترک است، نفت برداشت کند؟ چرا نفت قفقاز را که عقلا و منطقا می بایستی از طریق ایران به اروپا می رفت و می توانستیم آن را در آذربایجان تحویل بگیریم و از خاک معادل آن را به باکو بدهیم، نتوانستیم از خاک خود عبور دهیم؟ آن نفت می توانست با ایجاد صنایع پتروشیمی، آذربایجان و گیلان را تکان دهدو علاوه بر این ،جایگاه ایران هم به عنوان حلقه رابط انتقال نفت و گاز قفقاز به اروپا تکان می خورد. بماند اینکه می توانستیم صدها میلیون دلار نیز سالانه به عنوان حق ترانزیت دریافت کنیم. با این حال، خط لوله انرژی از مسیر باکو- ترکیه رفت و نوش جان ترک ها شد.

چرا این همه هزینه بابت تحریم ها؟ واقعا اختلاف ما با غرب بر سر چیست؟

ما می گوییم می خواهیم مستقل باشیم و غرب و استکبار مخالف هستند و می گویند ایران حق و شایستگی ندارد که مستقل باشد. آیا واقعا مناقشه بر سر این است؟ آیا عرصه ساختار بین الملل این گونه است که همه کشورها نوکرغرب و آمریکا هستند؟ آیا هر کشوری که بخواهد مستقل باشد و مستقل زندگی کند از سوی غرب تحریم می شود؟

آیا بانک مرکزی اش تحریم می شود؟ آیا کشورهای دیگر که تحریم نمی شوند و نیستند، جملگی وابسته،نوکر و مزدور غرب و آمریکا هستند؟ آیا هند،ترکیه،برزیل،آرژانتین،مالزی، آفریقای جنوبی و ده ها کشور دیگر جملگی نوکر و غلام آمریکا هستند؟ هند،ترکیه یا برزیل و آرژانتین محض نمونه کدام تصمیم را گرفتند و کدام سیاست را اتخاذ کردند که به سود آمریکا بودو به زیان مصالح ملی خودشان؟ما برروی کدام تصمیم آنکارا می توانیم انگشت بگذاریم و بگوییم که این تصمیم ترک ها به زیان مصالح و منافع ترک ها بود؟

آیا می توانیم بگوییم ترک ها پای بر روی مصالح و منافع ملی ترکیه گذاردند و مثل نوکر به دنبال منافع آمریکا دویدند؟این چه استدلالی است که اگر کشوری مستقل باشد، اگر حکومتی در یک کشوری نخواهد فقط مصالح و منافع مردم خودش را لحاظ کند، آمریکا و انگلستان، غرب و استکبار اجازه نمی دهند و آن حکومت را ساقط می کنند؟

کدام تصمیم هند ظرف 10 سال گذشته، ظرف 20 سال گذشته ، علیه منافع مردم و کشور هند بوده،اما چون آن تصمیم به سود آمریکا بوده، هندی ها آن تصمیم را گرفته اند؟