|
|
 |
 |
 |
|
|
تاریخ انتشار : 1390/11/01 |
 |
|
نجات گروگان های ایرانی توسط آمریکایی ها |
|
هفته نامه آسمان 24 ديماه 1390 |
|
هم خبر جالبی بود و هم درعین حال عجیب. 13 ماهیگیر ایرانی که با قایق شان در آب های بین المللی توسط دزدان دریایی اسیرشده بودند توسط ناو نیروی دریایی آمریکا نجات داده شده و پس از دو ماه اسارت دردست دزدان دریایی عازم کشورمان می شوند.از قضای روزگار ناجی ایرانیان همان ناو شکنی است که مسوولان کشورمان دو،سه روز قبلش به آن اخطار کرده بودند که به خلیج فارس نیاید. در چنین شرایطی مسوولان رسمی کشورمان چه واکنشی می بایستی نشان می دادند؟ از آمریکایی ها تشکر می کردند؟ سخنگوی وزارت خارجه چند جمله محبت آمیزمی گفت؟ مسوولان ما ضمن تشکر از عمل انسان دوستانه آمریکایی ها،در عین حال تکرار می کردند که موضع ایران همچنان بر سر جای خودش باقی است و ایران خواهان عدم حضور نیروهای نظامی بیگانه خلیج فارس می باشد؟وزارت خارجه ایران یک پیام تشکررسمی برای وزارت خارجه آمریکا ارسال می کرد بدون آنکه خیلی به مساله پروبال بدهد؟
جالب است که مسوولان ما هیچ یک از واکنش های فوق را نشان ندادند. فی الواقع با سکوت کامل به گونه ای عمل کردند که آن 13 نفر ماهیگیراساسا تعلق به کشور و ملت دیگری دارند و خیلی به ما ایرانیان مربوط نمی شود. واقعیت آن است که ما سی و سه سال است که عادت کرده ایم به آمریکایی ها با زبان غیظ و غضب و درشتی صحبت کنیم. ایضا آمریکایی ها هم سی و سه سال است فقط یک ریز و یک بند از جمهوری اسلامی و سیاست های آن انتقاد کرده اند. هم برای تهران بسی دشوار است که به آمریکایی ها بگوید"متشکرم" و هم برای آمریکایی ها غیرقابل تصور که یکبار به رژیم جمهوری اسلامی بگویند"کارتان خوب بود" ویا "ممنونیم". به نظر می رسد که ما هر دو محکوم هستیم که فقط یکدیگر را بکوبیم. با ذره بین بگردیم ببینیم در آمریکا چه اتفاق ناگواری افتاده،کجا آتش سوزی شده و کجا زلزله و طوفان و گردباد آمده،کجا تیراندازی شده و چند نفرآمریکایی کشته شده اند. معترضین وال استریت در کدام خیابان جمع شده اند،کدام مقام حکومتی در کدام کشور خارجی گفته که آمریکایی ها فاسدند و کی گفته که ما درمقابل آمریکایی ها خواهیم ایستاد،و کدام آمار حکایت از حجم بالای صدور گازهای گلخانه ای در آمریکا می کند وقس علیهذا. آمریکایی ها هم متقابلا علی الدوام به دنبال اثبات این هستند که جمهوری اسلامی در کدام کشور،منطقه دارد اوضاع آنجا را بهم می ریزد، کدام مقام گفته که ایرانی ها فاصله کمی با ساخت سلاح هسته ای دارند و قس علیهذا. البته از یک جهت هم جای تاسف دارد که مسائل و مناقشات سیاسی همان ایران و آمریکا آنقدر عمیق شده باشد که اگر فی المثل وزارت خارجه ایران یک کلام تشکرآمیز خطاب به آمریکایی ها می گفت،این به معنای عقب نشینی ،ضعف و تسلیم تلقی می شد. بایستی با آمریکایی ها فقط با زبان تند و ملامت آمیز سخن گفت تا یک مرتبه احساس نشود که ما عقب نشینی کرده ایم. ادبیات زیادی داریم، با دشمنان هم می توان با اخلاق برخورد کرد،نمی دانم این ادبیات فقط برای انشا است یا کاربرد عملی هم دارند.
|
|
|
|
|
 |
|
 |
|
|
