من شخصا بخيل نيستم اگر سلطان زنگبار و پادشاه گينهبيسائو هم به سبب واسطهشدن ميان ايران و غرب امتيازاتي براي خود دست و پا كنند. اتفاقا رضايت دارم كه چيزي گير آنها بيايد تا روسها
هيچكس نميتواند منكر نقش ايران در جايگاهي كه امروز تركيه در عرصه بينالمللي و منطقهاي پيدا كرده، شود. تركها همانند روسها هم ما را دارند، هم آمريكا و اروپا را. نه ما را فداي غرب ميكنند و نه منافع گستردهاي كه با غرب دارند را فداي ما. هفته پيش هم رييسجمهور عراق و هم وزير نفت او درخصوص تنگه هرمز از سوي غرب واسطه شدند
اما مساله اصلي همچنان باقي ميماند: چند كشور ديگر قرار است كه از آب مرافعه ما با غرب كره بگيرند؟
جهت مطالعه متن كامل مقاله به آدرس ذيل رجوع نماييد
به نام ايران به كام تركيه و عراق
